Nastavak 6. sjednice Skupštine Grada Banja Luka zakazan je za sutra, a na dnevnom redu se nalazi čak 50 tačaka. Broj zvuči ozbiljno, ali suština je banalna: većina tačaka odnosi se na regulacione planove, a to u ovoj Skupštini znači samo jedno – novac.

Kada dođe do zemljišta, kvadrata i miliona, politička scena se čudesno prosvijetli. Nestaju sukobi, nestaje opozicija, nestaje galama. Tada se većina bez ikakvih problema sklapa oko SNSD-a i gradonačelnika Draško Stanivukovića. Ideologija se parkira ispred sale, a ruke se dižu kao na komandu.

Rasprave su formalnost, amandmani smetnja, a javni interes kolateralna šteta. Sve je već dogovoreno prije nego što sjednica i počne – u sali ostaje samo da se pritisne dugme „ZA“ i da se stvori privid demokratskog procesa. Skupština se ne pita, ona verifikuje.

Regulacioni planovi se uporno predstavljaju kao tehnička pitanja, iako upravo oni odlučuju ko će se obogatiti, gdje će nicati beton i ko će zauvijek ostati bez sunca, parkinga i zelenila. Ali o tome se ne govori. Ne uklapa se u narativ „transparentne vlasti“ i „principijelne opozicije“.

I tu leži najveća ironija: Skupština je najefikasnija upravo onda kada radi protiv interesa građana, a u korist investitora i političkih dogovora. Dok se građani bore s cijenama, komunalnim problemima i urušenim javnim prostorom, odbornici pokazuju zavidnu brzinu i slogu – ali samo kad su pare na stolu.

Ako sutra neko očekuje iznenađenja, sukobe ili principijelne stavove, bolje da ne gubi vrijeme. Scenario je već viđen: tišina, podignute ruke i još jedan regulacioni plan više. Grad se ne planira – grad se rasprodaje, tačku po tačku.